Bollen gekocht, rechten niet (Blog Paul)
19-10-2026
De lijst met bloembollenrassen waar een kwekersrecht op rust wordt steeds langer. Dit is merkbaar aan het aantal vraagstukken die we bij CNB voorbij zien komen over kwekersrecht. Aan de bloembollen zelf zie je niet dat er een kwekersrecht op rust en wanneer je voor de bloembollen hebt betaald zijn ze jouw eigendom. Echter een kwekersrechthouder heeft het intellectueel eigendom op zijn rassen en beslist over wat je met zijn rassen wel en niet mag. Dit betekent dat wanneer je iets wilt met de rassen, en dat wil je, je toestemming nodig hebt van de kwekersrechthouder.
In de praktijk kom je vooral in aanraking met de rechten van de kwekersrechthouder via het licentiecontract. In de wetgeving over kwekersrecht is meer terug te vinden over de rechten van kwekersrechthouders dan alleen in het licentiecontract. De wetgeving is in dit geval in Nederland de Zaaizaad en plantgoedwet 2005 (Zpw) en in de EU Verordening (EG) nr. 2100/94. Volgens art. 57 Zpw heeft de houder het uitsluitende recht op de volgende handelingen met teeltmateriaal van het ras:
- voortbrengen of vermeerderen
- behandelen (conditioneren) met het oog op vermeerdering
- te koop aanbieden
- verkopen of anderszins verhandelen
- uitvoeren en invoeren
- in voorraad hebben voor een van deze doeleinden
Wanneer je dit leest wordt duidelijk dat je vanuit je teelt- en/of handelsbedrijf voor heel wat activiteiten toestemming nodig hebt. Een goed voorbeeld is de afbroei van tulpen gebruiken voor de vermeerdering. Dat mag niet zonder toestemming van de kwekersrechthouder.
Naast het licentiecontract wordt over kwekersrecht op veel koopovereenkomsten een kettingbeding opgenomen. In het kettingbeding worden de rechten van de kwekersrechthouder ook vermeld. In het kettingbeding is vaak opgenomen dat je het moet ‘stipuleren bij (door)verkopen’ wat betekent dat je het bij een verkoop opnieuw op de koopovereenkomst moet vermelden.
In de dagelijkse praktijk op je bedrijf is al voldoende wat de aandacht vraagt en zaken als kwekersrecht regeren op de achtergrond dus mee. Het is goed hiervan bewust te zijn om problemen te voorkomen.
Vergelijkbaar nieuws
Vier die prestatie zichtbaar! (Blog Paul)
06 oktober 2026Een certificaat behalen? Dat zouden we veel beter moeten vieren Op de laatste vrijdag van september ben ik met een aantal oud studievrienden een middag en avond in Valkenburg (Limburg) geweest. In de avond hebben we uitstekend gegeten in restaurant Ambrozijn. Het was niet goedkoop, maar bijzonder smakelijk. Vandaag, maandag 5 oktober, maakten de eigenaren van Ambrozijn, Joëlle en Sven Nijenhuis via social media bekend dat aan hun restaurant een Michelinster is toegekend. Een topprestatie van een jong team. Ze zijn er trots op en het bericht gaat dan ook vergezeld van een mooie foto van het hele team. Het enthousiasme spettert daarvan af. Ik heb op deze plaats vaker de aandacht gevraagd voor certificering door MPS en GLOBALG.A.P. Daarbij merk ik dat er weinig enthousiasme valt te bespeuren. Om voor een Michelinster in aanmerking te komen moet je heel goed kunnen koken en je gasten een topavond bieden. Kun je dit vergelijken met alle inspanningen die nodig zijn om aan de eisen van MPS of GLOBALG.A.P. te voldoen? Niet helemaal natuurlijk, maar Michelin weet een topprestatie wel zichtbaar, aantrekkelijk en vierbaar te maken. Ook in een sterrenkeuken is er veel routine en corvee, maar al dat werk is nodig voor een perfect gerecht. De vergelijking komt al wat dichterbij. Het behalen van een certificaat in onze sector zouden we veel beter moeten vieren dan we nu doen. Onze prachtige producten voldoen aan allerlei eisen, net als de processen in onze bedrijven. Dat is niet vanzelfsprekend, maar het resultaat van hard werken. We maken er met elkaar een saai proces van, maar Michelin laat zien dat dit beter kan. Beste MPS en GLOBALG.A.P., maak van het behalen van een certificaat niet alleen een administratief moment, maar een prestatie waar ondernemers en medewerkers zichtbaar trots op kunnen zijn!
Juist bij tegenwind (Blog Paul)
09 september 2026Onlangs is in Noordwijkerhout, door KAVB en LTO, een avond georganiseerd voor betrokkenen van handhavingsverzoeken vanuit de provincie Zuid-Holland. Aanleiding voor deze verzoeken is een actie vanuit twee milieuclubs richting provincie. Vanuit alle genodigden was veel verontwaardiging en onbegrip op te maken over dit traject dat nu is ingezet door de provincie. Kort erop volgde de berichtgeving over soortgelijke situatie maar nu in de gemeente Opmeer en de pioenenteelt in deze gemeente. Daar waar we in de bollen- en vaste planten sector volop bezig zijn met de verduurzaming van onze teelten worden we steeds vaker geconfronteerd met milieuclubs die juridische wegen zoeken om teelten te verbieden. Vanuit Drenthe weten we dat het lange en heel juridische trajecten zijn. Het kan ondernemers tot wanhoop drijven. Tijdens de avond in Noordwijkerhout is vanuit LTO de handreiking gedaan naar ondernemers om te blijven praten, ook als je er even doorheen zit. Ik schrok hier best van. Vanuit CNB ben ik betrokken bij verschillende initiatieven waarin de verduurzaming de aandacht heeft en waarin veel wordt bereikt. Ik merk dat dit uitdagende trajecten zijn maar dat we er ook veel trots aan ontlenen. We innoveren maar door en de impact op milieu wordt steeds kleiner. We hebben veel te vertellen maar hebben dus met milieuclubs te maken die daar niet naar willen luisteren. Dat geeft geen energie is een understatement. Maar wat we in de veehouderij al veel langer zien kan dus ook een bloembollenkweker overkomen. Het even niet meer zien zitten. Het is dan belangrijk dat er een luisterend oor is in je gezin, vriendenkring of bij je collega’s. Onlangs ben ik zelf bijgepraat vanuit ZOB over hoe ook zij kunnen helpen. Gewoon door een luisterend oor te zijn. Juist in deze tijd is het belangrijk dat we elkaar blijven opzoeken en steunen. Als sector hebben we veel werk te verrichten met steeds vaker een forse tegenwind. Een luisterend oor kan dan heel waardevol zijn.
Wat Den Haag kan leren van de bloembollensector (Blog Paul)
25 augustus 2026Wat de krant haalt is als de koppen tegen elkaar gaan. Veel nieuwsberichten gaan over strijd en impasse. De begroting van het kabinet is zo’n voorbeeld. Ook de boeren die in de trekker stappen om tegen het stikstofbeleid te ageren krijgen de aandacht in de media. Het gesprek leidt niet tot overeenstemming omdat de belangen uiteenlopen en er niet meer naar elkaar wordt geluisterd. Een compromis ontstaat ook het beste als er hard wordt gewerkt maar dat in stilte plaatsvindt. Dat laatste is bijna niet meer mogelijk door de snelheid waarmee berichten over de aardbol vliegen. In onze sector kennen we ook voldoende voorbeelden waarin de koppen tegen elkaar gaan. We vergeten daardoor bijna dat er wel degelijk goede voorbeelden zijn waarin samenwerking plaats vindt en compromissen worden gesloten. Toekomst bollenvak is daar een goed voorbeeld van. Vanuit de handel ontstond er moedeloosheid dat teelt het certificeren te traag oppakte en vanuit de teelt irritatie dat er te weinig waardering is in de sector voor hoe de uitdagingen in de verduurzaming van teelten worden opgepakt. In Toekomst bollenvak wordt nu, in samenwerking, door alle initiatiefnemers (Anthos, KAVB, Keukenhof en CNB) gewerkt aan een duidelijk plan met doelen en deadlines. Op kleinere schaal zijn er overigens veel meer goede voorbeelden in de sector te vinden waar de koppen bij elkaar worden gestoken en niet tegen elkaar aan gaan. We zijn in de bloembollen een inspiratie voor hoe het wel kan waarin echt niet alles direct goed gaat, maar we hebben de richting met elkaar te pakken. Daar kunnen ze in Den Haag niet omheen.