- Home
- Aanmoedigen (Blog Paul)
Aanmoedigen (Blog Paul)
18-02-2025
Onze bloembollensector is veelvuldig in het nieuws omdat milieuclubs aandacht vragen voor het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen. Dat is hun goed recht, maar regelmatig is ook klinkklare onzin te lezen of te zien.
Wat we daar vanuit de sector tegenover zetten, is een voortdurende inspanning om duurzamer te werken. Dat doen we om verschillende redenen. Aanmoediging vanuit onze klanten en de sector zelf helpt daarin enorm. De stichting MPS heeft recent, in een uitgebreide reactie, de aantijgingen van een milieuclub in de juiste context geplaatst en daarmee de sector ook aangemoedigd om te blijven verduurzamen.
Het is belangrijk dat MPS op deze manier de publiciteit zoekt en dat verdient navolging.
Vergelijkbaar nieuws
De zure waarheid (Blog Paul)
17 november 2026Na het rooien van de tulpen dit jaar was zuur wederom een veelbesproken onderwerp, helaas. We komen er maar niet vanaf. Sterker nog het lijkt erop dat er steeds meer zuurproblematiek in de tulpen is. In de gesprekken met tulpenkwekers komen ook allerlei mogelijke oorzaken van het toenemend zuur aan bod. Zoals de schaalvergroting in de teelt, het opplanten van afbroei, de verschraling van het middelenpakket en het toenemende aantal mechanische bewerkingen (denk aan spoelen, sorteren, tellen, pellen). Daar komen de weersomstandigheden en de manier van drogen en bewaren nog bij. Geen van deze oorzaken staat op zichzelf: ze lijken elkaar te versterken. Maar is er nu inderdaad meer zuur? Daar zijn geen ‘landelijke’ cijfers van. Individuele ondernemers kunnen het voor zichzelf wel aangeven maar betrouwbare cijfers voor het geheel zijn er niet. Bij CNB (zie grafiek) houden we jaarlijks bij hoeveel tulpenbollen we van kopers moeten ‘terugboeken’ vanwege de oorzaak zuur. Dit cijfer zegt niets over de hoeveelheid zuur in een partij bollen maar doordat we jaarlijks hetzelfde meten, op dezelfde manier, is wel een betrouwbare trend zichtbaar. In de grafiek is die trendlijn weergegeven met een oranje stippellijn. Na het piekjaar 2025 was het percentage tulpenbollen dat teruggeboekt is vanwege zuur 4,3% van het totaal aantal bemiddelde tulpenbollen in dat oogstjaar. Iets lager dan in oogstjaar 2025 maar nog altijd bijna het dubbele van oogstjaar 2020. Het ene jaar is het ander niet maar de trendlijn over de oogstjaren is stijgend en bevestigt dat er steeds meer zuur in tulpenbollen wordt gevonden. Wat betekent dit voor de aanpak? Over de afzonderlijke maatregelen is veel duidelijk: schoon plantgoed, een ruime vruchtwisseling, planten in een afgekoelde grond, tijdig rooien, goed en snel drogen, scherp selecteren, zorgvuldig bewerken en een bewuste keuze van cultivars. We kennen ze allemaal en toch neemt het zuur niet af. Dat zegt iets: er is niet één maatregel die het verschil maakt. Zuur is geen teeltprobleem, bewaarprobleem of bewerkingsprobleem, maar het gevolg van hoe we de tulp als keten telen, bewerken en verhandelen. Dat vraagt om een fundamenteler aanpak dan het steeds verder bijsturen van losse onderdelen met een steeds kleiner middelenpakket. Teelt, bewaring, bewerking, cultivarkeuze en handel moeten daarbij in samenhang worden bekeken, samen met onderzoek en keten. Ook nieuwe richtingen, zoals het weerbaarder maken van de bol zelf, passen in die bredere blik. Wij blijven de cijfers bij CNB jaarlijks volgen, maar de cijfers alleen lossen het niet op. Pas als we zuur zien als uitkomst van het hele systeem, komen we er echt van af.
Bollen gekocht, rechten niet (Blog Paul)
19 oktober 2026De lijst met bloembollenrassen waar een kwekersrecht op rust wordt steeds langer. Dit is merkbaar aan het aantal vraagstukken die we bij CNB voorbij zien komen over kwekersrecht. Aan de bloembollen zelf zie je niet dat er een kwekersrecht op rust en wanneer je voor de bloembollen hebt betaald zijn ze jouw eigendom. Echter een kwekersrechthouder heeft het intellectueel eigendom op zijn rassen en beslist over wat je met zijn rassen wel en niet mag. Dit betekent dat wanneer je iets wilt met de rassen, en dat wil je, je toestemming nodig hebt van de kwekersrechthouder. In de praktijk kom je vooral in aanraking met de rechten van de kwekersrechthouder via het licentiecontract. In de wetgeving over kwekersrecht is meer terug te vinden over de rechten van kwekersrechthouders dan alleen in het licentiecontract. De wetgeving is in dit geval in Nederland de Zaaizaad en plantgoedwet 2005 (Zpw) en in de EU Verordening (EG) nr. 2100/94. Volgens art. 57 Zpw heeft de houder het uitsluitende recht op de volgende handelingen met teeltmateriaal van het ras: voortbrengen of vermeerderen behandelen (conditioneren) met het oog op vermeerdering te koop aanbieden verkopen of anderszins verhandelen uitvoeren en invoeren in voorraad hebben voor een van deze doeleinden Wanneer je dit leest wordt duidelijk dat je vanuit je teelt- en/of handelsbedrijf voor heel wat activiteiten toestemming nodig hebt. Een goed voorbeeld is de afbroei van tulpen gebruiken voor de vermeerdering. Dat mag niet zonder toestemming van de kwekersrechthouder. Naast het licentiecontract wordt over kwekersrecht op veel koopovereenkomsten een kettingbeding opgenomen. In het kettingbeding worden de rechten van de kwekersrechthouder ook vermeld. In het kettingbeding is vaak opgenomen dat je het moet ‘stipuleren bij (door)verkopen’ wat betekent dat je het bij een verkoop opnieuw op de koopovereenkomst moet vermelden. In de dagelijkse praktijk op je bedrijf is al voldoende wat de aandacht vraagt en zaken als kwekersrecht regeren op de achtergrond dus mee. Het is goed hiervan bewust te zijn om problemen te voorkomen.
Vier die prestatie zichtbaar! (Blog Paul)
06 oktober 2026Een certificaat behalen? Dat zouden we veel beter moeten vieren Op de laatste vrijdag van september ben ik met een aantal oud studievrienden een middag en avond in Valkenburg (Limburg) geweest. In de avond hebben we uitstekend gegeten in restaurant Ambrozijn. Het was niet goedkoop, maar bijzonder smakelijk. Vandaag, maandag 5 oktober, maakten de eigenaren van Ambrozijn, Joëlle en Sven Nijenhuis via social media bekend dat aan hun restaurant een Michelinster is toegekend. Een topprestatie van een jong team. Ze zijn er trots op en het bericht gaat dan ook vergezeld van een mooie foto van het hele team. Het enthousiasme spettert daarvan af. Ik heb op deze plaats vaker de aandacht gevraagd voor certificering door MPS en GLOBALG.A.P. Daarbij merk ik dat er weinig enthousiasme valt te bespeuren. Om voor een Michelinster in aanmerking te komen moet je heel goed kunnen koken en je gasten een topavond bieden. Kun je dit vergelijken met alle inspanningen die nodig zijn om aan de eisen van MPS of GLOBALG.A.P. te voldoen? Niet helemaal natuurlijk, maar Michelin weet een topprestatie wel zichtbaar, aantrekkelijk en vierbaar te maken. Ook in een sterrenkeuken is er veel routine en corvee, maar al dat werk is nodig voor een perfect gerecht. De vergelijking komt al wat dichterbij. Het behalen van een certificaat in onze sector zouden we veel beter moeten vieren dan we nu doen. Onze prachtige producten voldoen aan allerlei eisen, net als de processen in onze bedrijven. Dat is niet vanzelfsprekend, maar het resultaat van hard werken. We maken er met elkaar een saai proces van, maar Michelin laat zien dat dit beter kan. Beste MPS en GLOBALG.A.P., maak van het behalen van een certificaat niet alleen een administratief moment, maar een prestatie waar ondernemers en medewerkers zichtbaar trots op kunnen zijn!